Αναζήτηση
  • Dr.Giantzoglou Anastasios

Όταν όλα είναι φυσιολογικά και στους δυο μας, γιατί δεν μένω έγκυος;



Εδώ και δεκαετίες έχουμε συνηθίσει να δίνουμε τον ορισμό ‘‘ανεξήγητη υπογονιμότητα’’ (unexplained infertility) για ζευγάρια που ενώ έχουν ελεγχθεί και είναι απολύτως φυσιολογικά, εν τούτοις δεν είναι δυνατή η σύλληψη.

Αφορά στο 20% των υπογόνιμων ζευγαριών και ο βασικός έλεγχος της γυναίκας (ορμονικό προφίλ, σαλπιγγικός παράγοντας, υπερηχογραφικός και υστεροσκοπικός έλεγχος) καθώς και του συζύγου (σπερμοδιάγραμμα-καλλιέργεια σπέρματος) είναι απολύτως φυσιολογικός.

Τα ζευγάρια αργά ή γρήγορα απογοητεύονται, καθώς ο χρόνος περνάει και το ζητούμενο δεν προκύπτει. Τότε, η λύση των τεχνικών της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, μοιάζει αναπόφευκτη. Τα ζευγάρια θα ζητήσουν τη συμβουλή ενός ειδικού γονιμότητας και θα ξεκινήσουν τη διαδικασία ενός φυσικού κύκλου (ωοληψία χωρίς η γυναίκα να λάβει φάρμακα) ή μιας κανονικής εξωσωματικής (πρόκληση διέγερσης των ωοθηκών με ενέσιμη αγωγή).

Έτσι, το πιο πιθανό στα ζευγάρια αυτά, είναι να πετύχουμε εύκολα μια εγκυμοσύνη. Όμως το ίδιο πιθανό είναι, η δεύτερη εγκυμοσύνη να προκύψει εντελώς φυσιολογικά, χωρίς καμία υποβοήθηση, τη στιγμή μάλιστα που δεν το περιμένουν!


Τι συμβαίνει τελικά με την ανεξήγητη υπογονιμότητα; Ποιο είναι άραγε το αρχικό εμπόδιο και πώς αυτό καταργείται στη συνέχεια; Υπάρχει κάποιος μηχανισμός που βρίσκεται σε ύπνωση και κινητοποιείται μετά την πρώτη εγκυμοσύνη;


Από τη στιγμή που ο έλεγχος του ζευγαριού έχει γίνει από κάποιον ειδικό αναπαραγωγής, φυσικά και δεν μπορεί να έχει υπάρξει αβλεψία. Ο έλεγχος γονιμότητας είναι πολύ συγκεκριμένος και βασίζεται στην εμπειρία σαράντα χρόνων.

Τα παραφαρμακευτικά βοηθήματα που πολλές φορές μας ζητάνε τα ζευγάρια, δεν έχει αποδειχτεί ότι μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα.

Το ορμονικό προφίλ του ζευγαριού παραμένει το ίδιο φυσιολογικό και απαράλλαχτο, όπως ήταν πριν την εγκυμοσύνη με υποβοήθηση.


Τότε τι μπορεί να συμβαίνει; Πώς θα μπορούσαμε να το ερμηνεύσουμε και ποιες προτάσεις θα μπορούσαν να γίνουν πριν το ζευγάρι καταφύγει σε κάποια μέθοδο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής;


Βιβλιογραφικά δεν υπάρχει καμία απολύτως αποδειγμένη εξήγηση. Όλα κινούνται σε επίπεδο υποθετικό και φυσικά θα πρέπει οποιοσδήποτε από εμάς ‘’να διαβάζει ανάμεσα στις γραμμές’’. Το σίγουρο είναι ότι μετά την πρώτη εγκυμοσύνη, κινητοποιείται κάποιος μηχανισμός που έμενε πριν αδρανής.

Μπορεί να οφείλεται άραγε και σε ψυχολογικά αίτια; Φυσικά και δεν αποκλείεται, γι΄αυτό και δίνουμε στο ιατρείο μας απόλυτη προτεραιότητα στην καλή ψυχολογία του ζευγαριού. ‘’Προσπαθήστε να στέλνετε τον ‘’σωσία’’ σας στα δύσκολα, την εποχή που προσπαθείτε για εγκυμοσύνη’’. Χρειάζεται καλυτέρευση στην ποιότητα ζωής του ζευγαριού : υγιεινή διατροφή, άσκηση, καλός νυχτερινός ύπνος, μικρές ‘’εσωτερικές και εξωτερικές αποδράσεις’’!

Παράλληλα με αυτά, προσφέρουμε υπερηχογραφική παρακολούθηση της ωορρηξίας ώστε να υπάρχουν συχνές επαφές (που δεν πρέπει να απέχουν τρεις ημέρες μεταξύ τους) στη γόνιμη φάση. Μπορεί επιπλέον να γίνει μια ένεση β-χοριάκης (φυσική ορμόνη) πριν την ωορρηξία, ώστε αυτή να γίνει στα σίγουρα.


Ποια είναι η πρόταση μας λοιπόν;


Καλή ψυχολογία στο ζευγάρι, συχνές επαφές στις γόνιμες ημέρες, επικοινωνία με το ιατρείο μας για οποιαδήποτε απορία και όχι βιαστικές αποφάσεις για υποβοηθούμενες μεθόδους. Αυτά δείχνει η εμπειρία μας με τα ζευγάρια και σας διαβεβαιώνω ότι τα ποσοστά επιτυχίας μιας φυσιολογικής σύλληψης είναι πολύ καλά.